Ολλανδία: Σκέψεις για 36% φόρο σε μη ρευστοποιημένα κέρδη

Ολλανδία: Σκέψεις για 36% φόρο σε μη ρευστοποιημένα κέρδη – Να το κάνουμε και στην Ελλάδα;

Του Ηλία Παπαγεωργιάδη

Όπως και με τα ακίνητα, οι “γενναιόδωροι” (με την περιουσία των άλλων) προτείνουν να υπερφορολογήσουμε τους έχοντες. Θα πετύχει;

Ένα θέμα που έχει περάσει “στα ψιλά” των ειδήσεων αφορά την πρόταση που ψηφίστηκε από το Ολλανδικό Κοινοβούλιο για ένα πακέτο μέτρων που περιλαμβάνει και τη φορολογία με 36% των μη ρευστοποιημένων κερδών των επενδυτών σε μετοχές, ομόλογα, κρυπτονομίσματα κλπ. Η πρόταση θα πρέπει να υπερψηφιστεί και από την Ολλανδική Γερουσία και αν προχωρήσει θα μπει σε ισχύ από την 01.01.2028.

Αυτό σημαίνει ότι αν κάποιος επενδύσει πχ σήμερα 10.000 Ευρώ και η επένδυσή του αποκτήσει αξία 20.000 Ευρώ στις 31.12.2026, θα πρέπει να πληρώσει φόρο 36% επί των κερδών που έχει θεωρητικά, παρά το ότι δεν ρευστοποίησε τη θέση του για να τα κατοχυρώσει. Σε αυτή την περίπτωση ο επενδυτής θα καλούνταν να πληρώσει φόρο για κέρδη που δεν πήρε (!), απομειώνοντας το κεφάλαιό του!

Δες το εδώ με νούμερα:

Κεφάλαιο: 10.000

1ος χρόνος: Άνοδος 100% = “κέρδος” 10.000. Φόρος 36% = 3.600 Ευρώ. Απομένουν 16.400 Ευρώ

2ος χρόνος: Πτώση 50%: Απομένουν 8.200 Ευρώ

3ος χρόνος: Άνοδος 50% = “κέρδος” 4.100. Φόρος 36% = 1.476 Ευρώ. Απομένουν 10.824 Ευρώ

Έτσι σε αυτό το υποθετικό σενάριο το κράτος θα παίρνει φόρο επί κερδών που δεν έχουν ρευστοποιηθεί ( = είναι μόνο θεωρητικά), ενώ στις ζημιές ο επενδυτής δεν θα έχει κάποια φοροαπαλλαγή…

Αν δεν έχεις χρήματα και νιώθεις μίσος για τους έχοντες, όλο αυτό ακούγεται “δίκαιο”. Τι θα γίνει όμως αν το υλοποιήσουν οι Ολλανδοί ή αν κάποιος “παραστρατημένος” το σκεφθεί για την Ελλάδα;
Η θεωρία και οι στοιχειώδεις, βασικοί κανόνες της οικονομίας

Οι πάσης φύσεως “θεωρητικοί” και “άκαπνοι” της ζωής θα ξεκινήσουν λέγοντας:

Να δούμε πόσες είναι οι επενδύσεις των Ολλανδών φορολογικών κατοίκων

Αν πχ είναι 100 δις Ευρώ και σε μία χρονιά αυξηθούν κατά 20 δις, το Ολλανδικό κράτος θα εισπράξει 20 δις Χ 36% = 7,2 δις Ευρώ.

“Και οι επενδυτές δεν θα έχουν πρόβλημα, μιας και θα έχουν το κεφάλαιο και το 64% των κερδών τους”

Όλοι αυτοί ξεχνούν τον πρώτο, στοιχειώδη και βασικότερο κανόνα της οικονομίας και της λογιστικής: Κέρδη είναι αυτά που έχεις πάρει. Τα υπόλοιπα είναι “λογιστικά κέρδη” / “θεωρητικά κέρδη” κλπ.

Επίσης υπάρχει και ο δεύτερος κανόνας της οικονομίας: Όταν προσπαθείς να εκβιάσεις κάποιον και αυτός μπορεί να αποφύγει τον εκβιασμό, θα το κάνει. Δεν θα τον αποδεχθεί.

Διαβάστε επίσης: Βρυξέλλες ή Βουλγαρία; Διαλέξτε

Τέλος, στην πραγματική ζωή όλοι ξέρουμε πως οι επενδυτές σε μετοχές, ομόλογα κλπ και ειδικά σε κρυπτονομίσματα είναι άνθρωποι που στην πλειονότητά τους έχουν τη νοοτροπία της αναζήτησης της χαμηλότερης δυνατής φορολογίας, ει δυνατόν μηδενικής.
Τι θα συμβεί αν οι Ολλανδοί αποφασίσουν να “κάνουν κακό στον εαυτό τους”;

Στην πράξη όμως αν πχ οι Ολλανδοί αποφασίσουν να “κάνουν κακό στον εαυτό τους” εφαρμόζοντας μία τέτοια φορολόγηση, τότε θα συμβούν τα εξής.

Πάρα πολλοί Ολλανδοί φορολογικοί κάτοικοι θα προσπαθήσουν να αλλάξουν φορολογική κατοικία και να μεταφερθούν σε άλλη, πιο “φιλική” φορολογικά, χώρα. Συνήθως οι περισσότεροι εξ’ αυτών θα είναι εύποροι πολίτες.

Από όσους δεν μπορούν να “αποδράσουν” φορολογικά, οι περισσότεροι θα μεταφέρουν τις επενδύσεις τους σε κλάδους που έχουν χαμηλότερη φορολογία, η οποία θα επιβάλλεται όταν πραγματικά θα έχουν κέρδη.

Αν εκείνη την περίοδο τα ακίνητα θα έχουν χαμηλότερη φορολογία, θα δούμε περαιτέρω εκτόξευση των τιμών τους, ως “αντίδραση” στην υπερφορολόγηση όσων δεν μπορούν να αλλάξουν φορολογική κατοικία.

Τέλος, θα μείνουν και κάποιοι που δεν θα κινηθούν, όμως όταν θα αρχίσουν να πληρώνουν 36% για χρήματα που δεν πήραν στα χέρια τους, θα αναζητήσουν τρόπους αντίδρασης.

Διαβάστε επίσης: Στην Βουλγαρία δραστηριοποιούνται 3500 ενεργές Ελληνικές επιχειρήσεις

Overall (όπως λέμε εμείς στην Κατερίνη το “συνολικά”) τα έσοδα του Ολλανδικού κράτους θα είναι υποπολλαπλάσια από τις προβλέψεις των θεωρητικών, ενώ η φυγή όσων μπορούν να φύγουν θα δημιουργήσει ζημιά που θα παραμείνει για πολλά χρόνια, με κίνδυνο να επηρεάσει ευρύτερα την οικονομία.

Θα κερδίσουν πρόσκαιρα κάποια φορολογικά έσοδα που δεν θα κάνουν τη διαφορά, όμως αμέσως μετά θα βρεθούν πολλαπλά χαμένοι…
Τι θα γινόταν αν παίρναμε τέτοια μέτρα στην Ελλάδα για επενδύσεις σε μετοχές κλπ;

Τι θα συνέβαινε αν μία μελλοντική Ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε να εφαρμόσει κάτι ανάλογο στην Ελλάδα για επενδύσεις σε μετοχές, κρύπτο, ETF κλπ;

Νομίζω πως θα είχαμε και εδώ προσπάθεια πάρα πολλών Ελλήνων να αλλάξουν φορολογική κατοικία και να μεταφερθούν σε χώρα λιγότερη εχθρική για τους επενδυτές.

Λογικά το Ελληνικό χρηματιστήριο θα αντιμετώπιζε μεγάλη κρίση και εκροή κεφαλαίων.

Επίσης αρκετοί θα στρέφονταν προς τα ακίνητα, ως “εναλλακτική” και γενικώς προς “όχι υπερφορολογημένες” επενδύσεις.

Τι αποτέλεσμα θα είχαν αντίστοιχα “τιμωρητικά” μέτρα για τα ακίνητα;

– “Ηλία, γιατί το αναλύεις τόσο πολύ το θέμα; Παράλογο είναι, ποιος άνθρωπος που ξέρει έστω και ελάχιστα οικονομικά θα συμφωνούσε με τέτοιες προτάσεις; Αν πας να εκβιάσεις τον κόσμο για να του πάρεις λεφτά, θα αντιδράσει” μπορεί να σκεφθείς…

Σωστά, θα αντιδράσει. Αυτό που με παραξενεύει είναι το γιατί τόσοι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως αυτό θα συμβεί με υπερφορολόγηση μη ρευστοποιημένων κερδών από μετοχές κλπ και δεν καταλαβαίνουν πως το ίδιο θα συμβεί και σε περίπτωση προσπάθειας υπερφορολόγησης των μικροιδιοκτητών ακινήτων.

Στα ΜΜΕ διαβάζουμε συχνά προτάσεις για “φόρο αδράνειας” όχι για τους μεγαλο-ιδιοκτήτες, αλλά για όλους ανεξαιρέτως, καθώς και άλλες “έξυπνες” προτάσεις, που στοχεύουν στην επίλυση του στεγαστικού προβλήματος μέσα από τον εκβιασμό και τον εξαναγκασμό των εχόντων ένα κλειστό σπίτι.

Όμως όπως αυτά δεν θα πετύχουν για μετοχές κλπ, έτσι δεν θα πετύχουν και για τα σπίτια!

– “Τα ακίνητα δεν μπορείς να τα πάρεις και να φύγεις” θα ήταν ένας πιθανός αντίλογος. Σωστά, να τα πάρεις και να φύγεις δεν μπορείς, όμως να τα μεταβιβάσεις / προστατεύσεις και να αναζητήσεις τρόπους αποφυγής τυχόν βαρειάς φορολογίας σίγουρα μπορείς.

Μέτρα υπερφορολόγησης θα είχαν πρακτικό αποτέλεσμα μόνο σε μεγαλο-ιδιοκτήτες και εταιρείες σημαντικού μεγέθους που έχουν πολλά (δεκάδες/εκατοντάδες/χιλιάδες) ακίνητα και δεν μπορούν να “ελιχθούν”, να τα μεταφέρουν σε άλλα πρόσωπα κλπ.

Όλως περιέργως στον δημόσιο λόγο λιγότεροι ασχολούνται με αυτούς τους μεγαλο-ιδιοκτήτες και τις εταιρείες/τράπεζες/funds/το ίδιο το δημόσιο/την εκκλησία/τα ιδρύματα κλπ που έχουν εκατοντάδες χιλιάδες κλειστά ακίνητα και περισσότεροι ασχολούνται με τους ιδιοκτήτες 1 – 3 ακινήτων.

Το παράλογο του προτεινόμενου Ολλανδικού νόμου παραμένει παράλογο είτε αφορά επενδυτές σε μετοχές, ETF και κρυπτονομίσματα, είτε αφορά μικρο-ιδιοκτήτες ακινήτων. Μου θυμίζει την ταινία του Jim Carrey “θεός για μία εβδομάδα”, που για να εντυπωσιάσει τη Jennifer Aniston φέρνει το φεγγάρι πιο κοντά στη γη, με αποτέλεσμα να υπάρξουν απρόσμενα καιρικά φαινόμενα και θάνατοι στην Ασία.

Το επόμενο διάστημα ενόψει εκλογών στην Ελλάδα θα ακούσουμε πολλές προτάσεις βασισμένες στον ρεαλισμό, ή με χαρακτηριστικά όμοια των Ολλανδών. Καλό είναι τις δεύτερες να τις αντιμετωπίζουμε με επιφύλαξη, μιας και κάθε πράξη που φιλοδοξεί να ανατρέψει βίαια τη λογική και τις ισορροπίες στον κόσμο μας συνήθως έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκουν οι εμπνευστές της…

Εσύ τι γνώμη έχεις;
Πηγή